Haydn Symfonia nr 45 fis-moll „Pożegnanie”, Hob. I:45

Symfonia nr 45 fis-moll, znane jako Pożegnanie został napisany przez Josepha Haydna w 1772 roku.  Został napisany dla jego patrona, księcia Nikolausa Esterhözy’ego, podczas jego pobytu z Haydnem i orkiestrą dworską w letnim pałacu książęcym Eszterháza. Pobyt tam był dłuższy, niż się spodziewano, a większość muzyków zmuszona była zostawić żony w domu, dlatego w ostatniej części Haydn subtelnie zasugerował swojemu patronowi, że być może zechciałby pozwolić muzykom wrócić do domu: podczas ostatniego adagio każdy muzyk przestaje grać, gasi świecę na pulpicie i po kolei wychodzi, tak że na koniec zostały już tylko dwa wyciszone skrzypce (prawdopodobnie grane przez samego Haydna i koncertmistrz Alois Luigi Tomasini) i następuje celowy akcent. Wydaje się, że Esterházy zrozumiał przesłanie: dzień po występie dwór powrócił do Eisenstadt. W pierwszej części 85. Symfonii Haydna znajduje się nawiązanie do tej symfonii. Jest to utwór czteroczęściowy, rozpisany na dwa oboje, fagot, dwa rogi i smyczki (skrzypce podzielone na dwie, altówki, wiolonczele i kontrabasy). Typowe wykonanie Symfonii pożegnalnej trwa około dwudziestu pięciu minut.