Bach Fantazja chromatyczna i fuga, BWV 903

Fantazja chromatyczna to specyficzny typ fantazji wywodzący się z XVI wieku i oparty na chromatycznie opadającym tetrachordzie, który w sposób naturalny wyłania się z trybu doryckiego. W rezultacie fantazja chromatyczna jest prawie zawsze w tonacji d-moll, nawet u Bacha. To szczególne dzieło, skomponowane około 1723 r. i opublikowane 79 lat później (z poprawką po 1730 r.), składa się z dwóch części i wymaga bardzo wprawnego wykonawcy. Fantazja 903a to zachowana wcześniejsza wersja dzieła, prawdopodobnie sprzed 1720 r.