Clementi Sonatina in D, Op. 36 no. 3

Sonates van Muzio Clementi, op. 36 (meestal Sonatina’s genoemd) vormen een vast onderdeel van het curriculum van de meeste pianostudenten. Ze werden oorspronkelijk gepubliceerd in 1797 en waren bedoeld als een vooruitstrevend leermiddel, waarbij de moeilijkheidsgraad toenam met elke sonatine die passeerde. De set richt zich op het ontwikkelen van het basisrepertoire van pianovaardigheden. Ze zijn bijzonder invloedrijk geweest in de ontwikkeling van generaties pianisten en in het pianoonderwijs (ze worden tot op de dag van vandaag nog steeds gebruikt voor hun oorspronkelijke doel). Het succes van deze sonatines had tot gevolg dat verschillende van Clementi's gemakkelijkere stukken als sonatines werden geclassificeerd. Erik Satie zou dit later parodiëren (met name de Sonatine Op. 36 nr. 1) met zijn Sonatine bureaucratique.