Beethoven Grote Fuga, Op. 133

De Große Fuge (of Grosse Fuge, ook bekend als Grote/Grote Fuga), Op. 133, is een compositie in één beweging voor strijkkwartet van Beethoven. Het was een enorme dubbelfuga en diende oorspronkelijk als het laatste deel van zijn Kwartet nr. 13, op. 130, werd vervangen door een nieuwe finale en afzonderlijk gepubliceerd in 1827 als Op. 133. Het werd gecomponeerd in 1825, toen Beethoven volledig doof was, en wordt beschouwd als onderdeel van zijn reeks late kwartetten. Het werd voor het eerst uitgevoerd in 1826, als finale van het B♭ kwartet. Het staat bekend om zijn extreme technische eisen en zijn onverbiddelijke introspectieve aard, zelfs naar de maatstaven van zijn late periode. Het is het grootste en moeilijkste van alle strijkkwartetbewegingen van Beethoven. Hoewel de meeste 19e-eeuwse critici het werk afwezen en het zelfs ‘afstotelijk’ noemden, wordt het nu beschouwd als een van de grootste prestaties van Beethoven.